HERBATY

W dawnych czasach ludzie myśleli, że herbata zielona i czarna pochodzą z dwóch innych roślin, tym czasem różnica w smaku i barwie naparu zależy od długości procesu produkcji, a zwłaszcza fermentacji. Dlatego rozróżniamy kilka typów herbat: białe, zielone, oolong, czarne, aromatyzowane, prasowane.

Herbata biała
Są to rzadko spotykane herbaty poddane tylko procesowi więdnięcia i suszenia, produkowane w Chinach i Sri Lance. Np. chińska herbata Yin Zhen wyśmienita, ale droga . Biała herbata produkowana jest także w Indiach w rejonie Darjeeling, jako jedne z najlepszych herbat z tego regionu. Herbata Poobong zrywana jest wg starych tradycji, dwa listki i pączek przed wschodem słońca.
Dają napar o kolorze słomy.

Herbata zielona
Jest to herbata, której świeżo zerwane liście pozostawia się do przeschnięcia, a następnie w wyniku obróbki cieplnej powstrzymuje się proces fermentacji. Dlatego też herbaty te są inaczej nazywane niefermentowanymi. Produkcja odbywa się mechanicznie, ale w wielu rejonach Chin stosuje się metody ręczne, zwłaszcza do produkcji najlepszych herbat.
Herbata zielona do XX wieku była jedynym napojem herbacianym, ale dzięki Anglikom, dla których czarna herbata okazała się lepsza, w Europie zapomniano o tym typie herbat. Obecnie zielona herbata przeżywa renesans, zwłaszcza w krajach Europy Zachodniej i USA. Wielkie firmy produkujące i sprzedające herbaty promują zieloną herbatę jako najbardziej naturalną z wszystkich herbat, zawierającą wiele związków sprawiających, że herbaty te wpływaja kożystnie na organizm.
Przy pierwszym łyku tej herbaty można stwierdzić, że nie jest ona dużo warta i zniechęcić. Nie można jednak rezygnować, bo im więcej jej pijemy, tym bardziej nam będzie smakować.
Zielone herbaty mają barwę żółtozieloną.

Herbata Oolong
Herbata ta inaczej jest zwana półfermentowaną i produkowana jest w Chinach i Taiwanie. Liście na oolongi zaraz po zbiorze są poddawane obróbce. Proces fermentacji jest krótszy niż w przypadku herbat czarnych, odbywa się w ok. 20% a liście pozostają całe, nie są połamane przez zwijanie.
Natomiast oolongi z Taiwanu poddawane są procesowi fermentacji w 60 %, dlatego są ciemniejsze i dają ciemniejszy napar. Pomiędzy herbatą zieloną a oolongiem jest puszong, czyli inny rodzaj herbaty o jeszcze krótszej fermentacji, który jest wykorzystywany jest do produkcji herbat jaśminowych i in. aromatyzowanych.

Herbata czarna
Ten rodzaj herbaty znany jest wszystkim, jest to całkowicie sfermentowana herbata co nadaje jej intensywnej barwy, smaku i aromatu.
W zależności od regionu w jakim są produkowane istnieją różnice w metodach obróbki. Zawsze jednak istnieją cztery podstawowe etapy: więdnięcie, zwijanie, fermentowanie i suszenie.
Liście do więdnięcia są rozkładane, w przypadku uzyskiwania lepszych odmian w cieniu, tak długo, aż będą miękkie, aby przy zwijaniu nie popękały. Następnie liście są zwijane i rozkładane na trzy i pół godziny w wilgotnym powietrzu, by wchłonęły tlen. Barwa liścia zmienia się z zielonej na rdzawoczerwoną. Zwijanie w niektórych fabrykach odbywa się jeszcze ręcznie, ale większość używa maszyn.

Sfermentowane liście są poddawane paleniu, co nadaje im czarny kolor i aromat tej herbaty, którą pijemy. Odbywa się to w gorących piecach lub przepuszcza się herbatę przez tunele gorącego powietrza. Można jednak spotkać w Chinach fabryki, w których palenie odbywa się tradycyjnie w rondlach na otwartym ogniu.

Do ich produkcji są wykorzystywane wszystkie w/w typy herbat, do których w ostatnim stadium obróbki, przed pakowaniem, dodawane są odpowiednie aromaty. Np. dla uzyskania herbaty jaśminowej do zielonej lub czarnej herbaty dodaje się kwiaty jaśminu a żeby otrzymać herbaty pachnące owocami dodaje się esencji owocowych.

Teraz nie pozostaje nic więcej jak zapakować herbaty i sprzedać. Istnieją dwie drogi sprzedaży, poprzez aukcje w kraju produkcji lub sprzedaż bezpośrednia z plantacji. I tak herbata trafia na stoły w wielu krajach świata i staje się dla jednych napojem zawierającym w sobie magię a dla innych jednym z wielu napojów gaszących pragnienie.